کفپوش پی وی سی (PVC) از گذشته تا امروز

احتمالا واژه پی وی سی زیاد به گوشتان خورده و آن را بیشتر در کنار واژه هایی مانند درب، پنجره و لوله می شناسید.اما باید بدانید این ماده بسیار ارزشمند می تواند به عنوان کفپوش فضاهایی که با آن ها سر و کار دارید نیز استفاده شود. در سال های اخیر کفپوش پی وی سی به ماده ای ارزشمند برای بسیاری از طراحان داخلی و معماران تبدیل شده است، مخصوصا کسانی که طراحی فضاهای پر رفت و آمد (مانند فروشگاه ها) یا فضاهایی که نیازمند تمیزی هستند (بیمارستان ها) را بر عهده دارند. در این مقاله شما را با کلیاتی درباره کفپوش پی وی سی آشنا می کنیم.

 

کفپوش پی وی سی


کفپوش PVC مخفف polyvinyl chloride است که در واقع ماده تشکیل دهنده آن است و با نام کفپوش وینیل نیز شناخته می شود. این کفپوش ارزان است و هم به صورت تایل و هم به شکل ورقه برای مصارف مسکونی و تجاری موجود است. این کفپوش در میان کفپوش های دیگری که امروزه رایج هستند از جمله موکت، سرامیک، چوب و لمینت، به خوبی خود را نشان داده است و شهرت آن روز به روز بیشتر می شود.

تکنولوژی های جدید در سال های اخیر عملکرد وینیل را بهبود بخشیده است – به خصوص در زمینه مقاومت در برابر پارگی و خط و خش. کفپوش پی وی سی به دلیل مقاومت بالا، نگهداری آسان و ضد رطوبت بودن نسبت به بسیاری از مصالح دیگر، برای استفاده در آشپزخانه ها و حمام های مسکونی، مراکز بهداشتی درمانی و مکان های تجاری و فروشگاهی بسیار پرطرفدار است.

 

ویژگی های کفپوش PVC


هنگام انتخاب کفپوش برای یک کاربری خاص عوامل زیادی باید در نظر گرفته شوند. برای مثال آیا این کفپوش باید در برابر بارهای متحرک پابرجا بماند یا بارهای ایستا را متحمل شود؟ مقاومت در برابر رطوبت یکی دیگر از نیازهایی است که ممکن است برای برخی از کاربری ها حیاتی باشد. به همین دلیل هر تولیدکننده باید اطلاعات جزئی از ویژگی های عملکردی محصول خود و همین طور شیوه نصب و نگهداری صحیح آن را ارائه دهد تا از خسارت های احتمالی پیش گیری نماید.
کفپوش وینیل نیز دارای ویژگی هایی است که ما در اینجا به صورت موردی آن ها را عنوان می کنیم:

  • ضد آب بودن کفپوش های پی وی سی
  • انعطاف پذیری در طراحی
  • حالت ارتجاعی
  • دوام و ماندگاری
  • زیبایی ظاهری
  • ایمنی


 

در کل کفپوش وینیل در دو شکل عرضه می شود: کفپوش ورقه ای و تایلی. علاوه بر این، تایل های وینیل دارای دو دسته بندی اصلی هستند – وینیل جامد و وینیل ترکیبی – و ورقه های وینیل سه دسته بندی اصلی دارند – همگن، کار شده با متریال دیگر و کامپوزیت لایه لایه. این محصولات در فرآیند تولید و محتویات متفاوت هستند. در واقع بعضی از کفپوش ها شامل 55 درصد وینیل هستند (polyvinyl chloride یا PVC) در حالی که بقیه ممکن است حاوی تنها 11 درصد وینیل باشند، اما با این وجود به همه آن ها "کفپوش وینیل" گفته می شود. (کفپوش های وینیل علاوه بر رزین وینیل، به طور معمول شامل پرکننده ها، روان کننده ها، تثبیت کننده ها و رنگدانه ها می باشند.)

 

 

کفپوش پی وی سی چگونه پا به میدان رقابت گذاشت؟

دوره های تاریخی زیر نشان می دهند که وینیل چگونه برای استفاده به عنوان کفپوش رایج شد. 

اولین تایل های لاستیکی کف در قرن های دوازدهم تا سیزدهم میلادی مطرح شدند، اما محبوبیت شان رفته رفته تا اواخر قرن هفدهم کاهش یافت و در عوض تایل های ساده و مربع که از خاک رس قرمز تهیه می شدند، در طول قرن هجدهم در سراسر اروپا رواج یافتند.

 

 

مشمع کف در سال 1845 میلادی اختراع و به ثبت رسید. این ماده ابتدا در دهه 1860 در اسکاتلند تولید و اولین کارخانه ایالات متحده در سال 1872 ساخته شد. مشمع تا بعد از جنگ جهانی دوم رایج بود، زمانی که کفپوش مقاوم و کم مراقبت وینیل تولید شد.

 

 

در سال 1894، معمار فیلادلفیایی فرانک فرنس دستگاهی برای تایل های لاستیکی کف به ثبت رساند. رنگ های این تایل ها محدود بودند اما در الگوهای هندسی برای ایجاد طراحی های چشم گیر تولید می شدند. این تایل ها مقاوم و صداگیر بودند و به آسانی تمیز و نصب می شدند. گرچه به آسانی نیز لک می گرفتند و با گذشت زمان از قرارگیری در معرض اکسیژن، ازن و حلال ها رو به زوال می رفتند و برای زیرزمین های مرطوب مناسب نبودند.

 

اولین تایل کف چوب پنبه در سال 1904 تولید شد و در دهه 1920 مشهورترین کفپوش انعطاف پذیر آن دوره لقب گرفت. طیف رنگی و طراحی این کفپوش محدود، اما کفپوشی گران و پرمنفذ بود.

 

تایل آسفالت در دهه 1920 وارد بازار رقابت شد و در دهه 1950 به دلیل هزینه اولیه کم و نصب آسان پرکاربردترین کفپوش بود. این تایل ها سخت، بادوام، بسیار مقاوم در برابر سایش و رطوبت و ضدآتش بودند اما طرح و الگوی آن ها محدود بود.

 

 

سپس در سال 1933 با رونمایی تایل های ترکیبی وینیل در نمایشگاهی در شیکاگو، وینیل همه توجه ها را به خود جلب کرد. به دلیل کمیابی وینیل در طی سال های جنگ، کفپوش وینیل تا اواخر دهه 1940 چندان وارد بازار نشد اما پس از آن به سرعت به حریفی قدر برای رقبای خود تبدیل شد. کفپوش وینیل که در ابتدا برای نواحی پرتردد استفاده می شد، در نهایت پرطرفدارترین گزینه برای استفاده در سطوح سخت شد.